fiction_gokujou5
posted on 11 Sep 2005 14:23 by gamboom in FictionYแอบแปะ ....
และแล้วก็ฉลองด้วยฟิค 5 ..... หึหึ ........ สนุกแน่ .......
.
ณ โรงเรียนเอกชนมิยาคามิ ที่ซึ่งมีกลุ่มหญิงสาวผู้มากด้วยอำนาจยิ่งกว่าบุคลากรใดๆ
หรือในนามของ ... โกคุโจว เซโตไค ...
.
"ความจริง"
ณ ห้องของนานาโฮะ แสงแดดส่องสว่างจ้าเข้ามาในห้อง ผ้าม่านพัดปลิวเป็นระยะๆ มีเด็กสาวผมยาวสีน้ำตาลอ่อน นัยต์ตาสีน้ำเงินเข้มคนหนึ่งนั่งอยู่ข้างเตียง ... คุองถือกระดาษโน๊ตแผ่นนั้น อ่านวกไปวนมาอยู่หลายรอบ เพื่อให้แน่ใจว่าตัวเองตาไม่ฝาดที่เห็นข้อความแบบนั้น ... มือสั่นอย่างไร้เหตุผล ... น้ำตาไหลออกมาอย่างไม่ตั้งใจ ...
"ทำไมกันนะ ชั้นทำอะไรไม่ดีเหรอ? นี่มัน...อะไรกัน..." คุองพูดถามตัวเองเหมือนคนบ้า ไม่เคยช็อคเท่าครั้งนี้มาก่อน ... แล้วเธอก็ร่ำไห้อยู่ในห้องของนานาโฮะนั่นเอง ...
ทางด้านนานาโฮะก็ยังคงเหมือนเดิม พอเห็นว่าไข้ลดลงแล้วก็ไปเรียนตามปกติ โดยหยิบรูปใบสำคัญนั้นติดตัวไปด้วยอย่างเช่นเคย ... พกมันออกมาดูเป็นครั้งคราว แต่กลับมีสายตาที่เศร้าหมอง เหมือนกับว่า มีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นในใจ ...
ตกเย็น ... คุองไม่ได้ลงมาทานข้าว ... แต่ขึ้นไปบนดาดฟ้าของหอพักสภานักเรียน เธอยืนคิดอะไรหลายๆอย่าง ... หยิบกระดาษโน๊ตใบนั้นออกมาเพ่งดูอีกครั้ง ... เธอยังคงไม่แน่ใจในข้อความ ทำเหมือนกับว่าพยายามจะหลอกตัวเอง ...
ไม่นานนัก เด็กสาวคนหนึ่งผู้มีผมสั้นสีดำเข้มหน้าตาน่ารักเหมือนตุ๊กตาญี่ปุ่น ท่าทางลึกลับก็เดินออกมายืนข้างๆคุอง ... เธอหยิบกระดาษแผ่นนั้นจากในมือของคุอง ... แล้วฉีกมันทิ้งไปกับสายลมที่พัดมา ... คุองตกใจยิ่งนัก ..
เพี๊ยะ!!
คุองด้วยความโมโหจึงตบหน้าโคโตฮะไป ...
"ทำอะไรน่ะ?! กระดาษแผ่นนั้นสำคัญกับชั้นมากนะ!" คุองตวาดใส่ ลืมความสุขุมที่มีมาตลอดของเธอจนหมดสิ้น ...
"....ถึงจะจ้องมองมันกี่ครั้ง ข้อความก็ไม่มีทางเปลี่ยนไป" โคโตฮะหันกลับมาตอบช้าๆ ถึงจะถูกตบไป แต่สายตาของโคโตฮะกลับยิ่งเศร้าเพราะเป็นห่วงคุอง ...
คุองเห็นแบบนั้น ... กำลังจะพูดต่อ แต่ว่า ... โคโตฮะก็ได้เข้ามาโอบกอดเธอเอาไว้ ...
"อย่าเศร้าไปเลยค่ะ รองประธาน คุณไม่ได้ตัวคนเดียวหรอกนะ" คำพูดนี้ทำให้คุองนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ... แม้จะไม่ได้เป็นคำพูดมาจากปากของคนที่เธอรัก แต่ก็ทำให้เธอคลายความกังวลใจลงไปได้มาก ...
แอ๊ด ...
เสียงประตูดาดฟ้าเปิดออก ... ด้วยสัญชาตญาณสายลับ โคโตฮะหายไปอย่างรวดเร็ว ... คุองไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง ... เขาคนนั้นเดินเข้ามาหาเธออีกครั้ง ... หญิงสาวผมสีน้ำตาลเข้ม ตัวสูงกว่าเธอเล็กน้อย ... นานาโฮะเดินเข้ามายืนตรงหน้าคุอง ...
"ทำไมไม่ไปกินข้าว?" นานาโฮะถามคุอง ท่าทางโมโหนิดหน่อย ...
"ก็ไม่หิวนี่คะ" คุองตอบไปแบบกวนๆ แต่ในใจกลับแฝงไปด้วยความกังวล
"หึ... คนอุตส่าห์ถาม ยังตอบแบบกวนประสาทอีกนะ" นานาโฮะกอดอกยืนมองคุอง
คุองหันหลังกลับ ยืนเกาะรั้วดาดฟ้า แล้วพูดอย่างสบายๆว่า ..
"เป็นห่วงประธานดีกว่ามั้งคะ ป่านนี้คงกำลังเหงาที่ไม่มีคุณอยู่ข้างๆ" เธอรู้ตัวดีว่ากำลังฝืนใจพูดแบบนี้ไป
นานาโฮะไม่พูดอะไร เดินเข้ามากะจะอุ้มคุองให้ลงไปกินข้าวให้ได้
"ปะ..ปล่อยนะคะ!! ทำอะไรของคุณน่ะ!!" คุองโวยวาย หน้าตาแดงกร่ำขึ้นมาทันที ...
"ไม่ว่ายังไงเธอต้องไปกินข้าว!! เดี๋ยวโรคกระเพาะก็ถามหาหรอก!!"
"ปล่อยนะคะ!! ไหนคุณบอกว่าไม่ให้ชั้นอยู่ใกล้ๆคุณนี่!! แล้วทำไมต้องมายุ่งกับชั้นอีก?!"
....
ได้ยินอย่างนั้น นานาโฮะก็หยุดความพยายามที่จะอุ้มคุอง ... แต่กลับผลักให้คุองเซไปติดกำแพงของดาดฟ้าแทน มือของนานาโฮะจับข้อมือทั้ง 2 ข้างของคุองเอาไว้ด้านบน อีกมือโอวเอวด้านหลัง ...
นานาโฮะก้มลงจูบคุองอย่างแผ่วเบา คุองตาเบิกโพรงด้วยความตกใจ .. แต่ยังไม่หยุดเพียงแค่นั้น นานาโฮะไซคอคุองอย่างกับว่ามีอะไรบางอย่างเข้าสิง ...
"ยะ...หยุดนะคะ!! ทำอะไรของคุณน่ะ!!? ปล่อยชั้นนะ!!" คำพูดนี่ยิ่งทำให้นานาโฮะยิ่งรุกหนัก จูบคุองอีกครั้ง มือข้างที่โอบเอวเปลี่ยนมาเริ่มจับหน้าอกแทน ...
"หยุดนะคะ!! หยุดนะ!! ใครก็ได้ช่วยที!!" คุองพยายามร้องเรียกให้คนช่วย .. แต่ไม่มีใครอยู่แถวนั้น ...
"ชั้นทนไม่ไหวแล้ว" นานาโฮะพูดจ้องหน้าคุองอีกครั้ง
นานาโฮะยังคงพยายามไซตัวคุองไปเรื่อยๆ ... ต้นคอ ... หน้าอก ... ทั่วใบหน้า ... คุองเริ่มหมดแรงจะขัดขืน ... ลงมานั่งอยู่กับพื้น ...
คุองใจเต้นระรัว และก็ได้ยินเสียงหัวใจของนานาโฮะที่เต้นเสียงดังไม่แพ้กัน คุองหายใจหอบๆเล็กน้อย .... แล้วเธอก็เอ่ยออกมาว่า ....
"คะ...คุณนานาโฮะคะ ขอถามหน่อยนะคะ" คองเริ่มรวบรวมสติ เพื่อถาม
นานาโฮะเงยหน้าขึ้นมา .... เห็นได้ชัดว่า หน้าแดงกร่ำมากยิ่งนัก ....
"ทำไมคุณต้อง....ทำแบบนี้ด้วยล่ะคะ...." คุองหน้าแดงเช่นกัน แต่ด้วยความอยากรู้ จึงถามออกไป
"เพราะชั้น........
....
....
....ชอบเธอน่ะสิ"
นานาโฮะเริ่มควบคุมตัวเองได้ จึงลุกขึ้นมานั่งคู่กับคุอง เพื่อคุยแทน
"ชอบชั้น? แล้วทำไมถึงบอกให้ชั้นเลิกเข้าใกล้คุณล่ะคะ" คุองยิ่งงงหนัก
"ก็เพราะเดี๋ยวจะทนไม่ไหวแบบนี้น่ะสิ...." นานาโฮะอายหน้าแดง ดั่งว่าเมื่อกี้นี้ขาดสติไปกับคำพูดคุองก็เลยเผลอทำอะไรแบบนั้น
"เดี๋ยวนะคะ ชั้นงงไปหมดแล้ว"
"มีอะไรก็ว่ามาสิ"
"ตอนที่ชั้นเข้าไปดูแลคุณนั้น คุณเพ้อออกมาว่า อย่าจากชั้นไป ... ขอโทษนะคานาเดะ เนี่ยมันหมายความว่าไงคะ"
"เห้อ ชั้นเพ้อออกมาเหรอเนี่ย ... ที่บอกอย่าจากชั้นไป ชั้นพูดถึงเธอตะหากล่ะ ส่วนขอโทษนะ คานาเดะ ... ก็เพราะว่าชั้นคงไม่สามารถปกป้องคานาเดะได้อย่างเต็มที่อีกแล้วน่ะสิ"
"ทำไมคะ?"
.
.
"เพราะชั้นจะปกป้องเธอ"
.
.
คุองได้ยินอย่างนั้น หัวใจก็เบิกบานมีความสุขอย่างมาก ....
"แล้ว.... รูปใบนั้นล่ะคะ ทำไมคุณถึงหวงแหนมันมากขนาดนั้น" คุองถามคำถามที่อยากรู้มากที่สุด
นานาโฮะไม่พูดอะไร ยื่นรูปให้คองดูอีกครั้ง ... รูปที่นานาโฮะยืนคู่กับประธาน เป็นภาพที่ดูสนิทสนมกันมากยิ่งนัก ... เธอเพ่งดูอีกครั้งแต่ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี ...
"ลองมองทางขวาสิ" นานาโฮะเฉลยให้ฟัง
"ทางขวา? ......" คุองกวาดสายตาไปทางด้านขวา ก็เห็นว่ามีภาพของตัวเองติดกล้องอยู่ด้วย ... คุองตกใจมาก ...
"เอ๋? นี่มัน...." คุองเริ่มจะเข้าใจใน "ความลับ" ของรูปใบนี้ ....
"ใช่ ที่ชั้นหวงมันมากก็เพราะว่ามีรูปเธอติดอยู่ด้วยน่ะสิแถมมีอยู่รูปเดียวอีกต่างหาก ..."
"จะ..จริงเหรอเนี่ย..." คุองยังคงไม่เชื่อในหูของตัวเอง
"ไม่ใช่เพราะคุณถ่ายกับประธานหรอกเหรอคะ?" คุองพยายามจ้องหน้าถามนานาโฮะ
"รูปชั้นกับประธานน่ะมีเป็นสิบ แต่รูปเธอน่ะชั้นมีอยู่รูปเดียว" นานาโฮะหันหน้าไปอีกทางด้วยความเขิน
คุองได้ยินอย่างนั้นก็ยิ้มมุมปากเล็กน้อย เข้าไปโอบกอดนานาโฮะอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน
.... แล้วคุองก็พูดกระซิบข้างหูนานาโฮะ ว่า....
"คุณไม่จำเป็นต้องดูรูปแล้วล่ะค่ะ คุณมีชั้นอยู่ตรงนี้แล้ว ...."
....
END (ดีไหมนะ....) 555+ อาจมีต่อล่ะม้าง~ ต้องติดตาม ~ *-*
ได้ยินเสียงโห่มาไกลๆแฮะ ...
เรามาดูรูปใบนั้นกันดีกว่า ....
.....
ขอขอบคุณเจ๊ yurishimai ที่มาช่วยวาดภาพประกอบฟิคให้ด้วยนะคะ - -b
........ .. .. .. . ..... ... ภาพลักษณ์ดิฉัน .......... .. .. .. . . . . . ไปกะสายลมแล้ว T-T
จบไปอีกฟิคเป็นไงมั่งคะ ...
สุดท้ายนี้ .... ใครมาแอบอ่านแล้วไม่เม้นท์ ขอให้ตกอยู่ในวิถี Y แต่เป็น Yaoi ชั่วนิรันดร์ ปีนออกก็ไม่ได้ตลอดกาล สาธุ .....
edit @ 2005/09/11 16:55:31
edit @ 2005/09/12 06:55:46
อ๊ากกก....ไมมีแต่คุองxนานาโฮะเนี่ย!! มันต้องคุองxโคโอฮะสิ น่าดูกว่าอีก555+
seed แรงขนาดนั้นโหลดจากที่ไหนง่ะ(จะตามไปโหลดมั่ง
)
แต่อยากให้เขียนเยอะกว่านี้นะ 
นานาโฮะ รวบรวมสติได้เร็วไปหน่อยนะ....
ไม่ไหวเลยๆ
........ .. .. .. . ..... ... ภาพลักษณ์ดิฉัน .......... .. .. .. . . . . . ไปกะสายลมแล้ว T-T
<< ไปนานแล้วหล่ะ หึหึ
#1 By Silver on 2005-09-11 23:50