love

เนื่องจากช่วงนี้ติดเลิพพลัสแทบไม่เป็นอันทำงานกันเลยทีเดียว (ภาคใหม่กำลังจะออกด้วย 555)

ขอบคุณคุณ kurosawa ที่มาเป็นแขกรับเชิญอเกน (มาเป็นเหยื่อให้อิสองตัวนี้อีกละ)

เราเรียกคุณ kurosawa ว่า คุณน้องค่ะ ^^

ขอโทษที่ดองบล็อคมานานค่ะ...

---------

ตอนพิเศษ : เมื่อคุณน้องได้เจอมานากะ

แฮ่ๆ อ๊ปไปๆๆ (นม นม นม)

...นมแตก

+++++

ยุยวาด

อิแก้มเอามาแปะ

++++

เซอร์วิสเล็กน้อยสำหรับแฟนๆมานากะ..

5555555+

 

 

สุดท้ายนี้เบิดเดย์ย้อนหลังค่ะ คุณน้อง ^^

_+++

อันนี้แถมอีกรอบ

กลายเป็นลิงโกะไปแล้ว = =

สามสาว ^^

กำเดาพุ่ง.....

/me วิ่งหนีไป

ก๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆ

วันนี้ไม่มีอะไร แค่อยากให้ดูหัว blog เรา ดูดิ ๆๆๆๆๆๆๆ ดูซะ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ดูๆๆๆๆๆ

ลูซี่~~~ x เอมี่~~~

โอ้ย ชอบค่า

 ขอบคุณซิลมั่กมากที่ยังแอบแว้บมาทำหัวบล็อค + บอร์ดให้เรา

ฮ่า!

คืนนี้ฝันดีแน่ๆ

วันแม่

posted on 12 Aug 2007 18:17 by gamboom in My-Life

วันนี้วันแม่อยากจะซึ้ง ... เพราะงั้นเล่าเรื่องนี้ดีกว่า

เราคิดไว้นานแล้วว่าอยากให้อะไรแม่บ้าง คือเราเป็นคนไม่หวาน ไม่ชอบแสดงความรู้สึกเท่าไร โดยเฉพาะกับแม่จะเขินอะ จริงๆไม่ค่อยดีหรอกนะ รักแม่ก็ควรแสดงออกมากกว่า แต่มันก็เขินจริงๆง่า

เคยมีวันนึงเป็นวันแม่แล้วเราทะเลาะกะแม่วันนั้นพอดี

คืนนั้นตอนที่แม่หลับแล้วเราก็เข้าไปกราบแม่ที่เท้าแล้วร้องไห้ ขอโทษที่ทำให้เสียใจ

จนบัดนี้แม่ยังไม่รู้เลยว่าเราเคยทำอย่างนั้น...

-----

มาปีนี้... เราเลยทำโปสการ์ดให้แม่ เป็นรูปเรากะแมว

แล้วเขียนข้อความถึงแม่อะไรนิดหน่อย แล้วแอบเอาไปวางในลิ้นชักโต๊ะแม่

พอถึงวันแม่เราก็คิดว่าแม่คงเห็นแล้วแหละ เลยเขินนิดหน่อย แต่ก็สงสัยทำไมแม่ไม่พูดไรสักคำเลยหว่า เอ๊ะ หรือแม่จะเขินเหมือนกัน ต้องแบบนั้นแน่ๆ เราก็คิดแบบนั้นไป

พอตกเย็นแม่มีการถามด้วยการน้อยใจนิดๆ

"ไม่เห็นมีไรให้แม่เลยนะ ลูกมากอดทีเลย"

"ดูในลิ้นชักยังอะ"

".....หา?"

"- -* ลิ้นชักไง"

แม่ไปค้นๆ ค้นอยู่นานมาก หาไม่เจอ เราเลยไปช่วยหา สรุปแผนเซอร์ไพรส์ไม่ได้ผลแถมต้องช่วยแม่หาอีก เอิ๊ก

"นี่ไง"

แม่เอาไปอ่าน ตอนแรกเห็นรูปแมวกะเราก็ขำๆดี

แต่พออ่านข้อความของเราเท่านั้น แม่พูดเสียงสั่น

"...จอย แม่อ่านไม่ออก..... มาช่วยแม่อ่านที"

คือ แม่คงมองไม่เห็นเพราะน้ำตาด้วยแล้วก็ตัวหนังสือมันค่อนข้างอ่านยาก

เราก็เดินไปอ่านให้แม่ฟัง แล้วกอดกับหอมแก้มแม่ -3- จุ้บๆ

แม่บอกจะเอาใส่กรอบโชว์ซะเลย..... เอิ๊ก

อึ้งเหมือนกันนะไม่คิดว่าแม่จะร้องไห้ แต่สำหรับคนที่ไม่ค่อยได้ให้ไรแม่

นานๆให้ทีแม่ก็คงตกใจนั่นแหละ....

ยังไงก็รักแม่ที่สุดในโลกเลยค่ะ ^_____^

--------

ไหนๆเล่าเรื่องแม่แล้วเล่าอีกหน่อย เราน่ะคิดมาเสมอว่าแม่คงรับเราไม่ได้ในหลายๆเรื่อง ไม่ว่าจะเรื่องที่ชอบวาย รึเอาแต่ไร้สาระไปวันๆ บางครั้งเราก็โกหกแม่เพื่อทำในสิ่งที่ต้องการ

จนกระทั่งแม่มาบอกเราว่าแม่รู้ทุกอย่างแล้ว มีอะไรขอให้บอก อย่าโกหกเลย

ตั้งแต่วันนั้นเราเลยบอกแม่หมดทุกอย่างไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม แม้กระทั่งเรื่องหนีไปกทม.ถึง 2 ครั้งเราก็บอกแม่ รึเรื่องคนที่เราชอบ แม่ไม่โกรธไม่ว่าเลยสักคำ แม่พูดแค่คำเดียวว่า

"แม่อยากให้จอยมีความสุข จอยรักใครแม่ก็รักด้วย"

แค่นั้นแหละน้ำตาจะไหล ดีใจที่แม่รับในความเป็นตัวเราได้ แถมส่งเสริมนิดๆอีกตะหาก - -*(ไม่อาจบอกได้ในที่นี้ ฮา)

แต่เราก็คิดไว้แล้วล่ะ ถึงแม้คนที่เรารัก เค้าจะอยุ่ด้วยรึไม่อยุ่ก็ตาม แต่เราก็จะดูแลแม่ ถึงจะอยู่ตัวคนเดียว เราก็จะดูแลแม่ ยินดีจริงๆที่ได้เกิดมาเป็นลูกแม่

รักนะคะ รักที่สุดในโลกเลย!!